Silindir 6 Kızdırma Bujisi Devresi/Açık

OBD II arıza kodu P0676, “Kızdırma bujisi, silindir 6 - devre arızası” olarak ya da bazı kaynaklarda “Silindir 6 Kızdırma Bujisi Devresi/Açık Devre” olarak tanımlanan genel bir arıza kodudur. Tanımın kesin ifadesi ne olursa olsun, bu kod, PCM (Güç Aktarma Organları Kontrol Modülü) 6 numaralı silindirdeki kızdırma bujisiyle ilişkili devrelerde bir açık devre veya başka bir devre arızası algıladığında kaydedilir.

NOT: Bu kod yalnızca kızdırma bujilerinin özel bir kontrol modülüyle ayrı ayrı kontrol edildiği dizel araçlar için geçerlidir. Eski tip baraj (bus bar) kontrollü kızdırma bujileri kullanan dizel araçlarda tüm kızdırma bujileri bir baraj ile seri bağlıdır ve tek bir güç kaynağı tüm kızdırma bujilerine aynı anda akım sağlar.

Dizel motorlarda kızdırma bujilerinin tek amacı, motor soğukken ya da motor soğutma suyu sıcaklığı yaklaşık 100°F'nin altındayken dizel/hava karışımının tutuşmasına yardımcı olmak üzere silindirde ilk ısı kaynağını sağlamaktır. Yakıt karışımını tutuşturmak için elektriksel kıvılcımdan elde edilen aşırı ısınmış plazma kullanan benzinli motorların aksine, dizel motorlar yakıt/hava karışımını kendiliğinden yanacak kadar yüksek bir noktaya ısıtmak için sıkıştırma basıncını kullanır.

Ancak motor sıcakken normal çalışma sırasında hava/yakıt karışımı, emme ve sıkıştırma zamanları boyunca silindirlerin iç yüzeyleri tarafından kısmen ısıtılır ve bu da yanma sürecine katkıda bulunur. Yine de motor soğukken (tipik olarak yaklaşık 100°F'nin altında tanımlanır) yalnızca sıkıştırmanın hava/yakıt karışımını yanacak kadar ısıtması çok zordur.

Bazı durumlarda yanma başlayabilir, ancak soğuk motorlarda yanma süreci kararsızdır ve sürdürülmesi zordur; bu nedenle tüm silindirlerde kararlı yanma sağlanıp sürdürülene kadar her silindirdeki hava/yakıt karışımının yanmasını “tetiklemek” için bir ısı kaynağına ihtiyaç vardır. Çalışma prensipleri açısından kızdırma bujileri esasen, tel bobin ısındığında ısıyı daha geniş bir yüzey alanına dağıtan seramik toz içine gömülü, yüksek dirençli tel bobinleri kullanan ısıtıcılardır.

Modern kızdırma bujileri hâlâ bu genel yapıyı izleyip aynı şekilde çalışsa da, tasarımları, eski tasarımların aynı sıcaklığa ısınması için gereken on ila on beş saniyeye (bazen daha uzun) kıyasla yaklaşık iki saniyede birkaç yüz dereceye ısınabilecek noktaya kadar geliştirilmiştir. Bu iyileştirmeler, egzoz emisyonlarını azaltmak amacıyla tüm silindirlerde mümkün olan en kısa sürede kararlı yanma sağlanması ihtiyacından doğmuştur.

Bu nedenle modern kızdırma bujisi kontrol sistemlerinde özel bir kontrol modülü her bir kızdırma bujisinin elektriksel direncini algılar ve her bujinin elektriksel direncine göre modüle edilmiş elektriksel sinyaller kullanarak her kızdırma bujisine akımı ayrı ayrı sağlar. Bu kontrol mekanizmasının pratik avantajları şunlardır-

• 1İki veya daha fazla kızdırma bujisinin elektriksel dirençleri arasında farklılıklar olsa bile tüm kızdırma bujileri aynı sürede aynı sıcaklığa ısıtılır
• 2Tüm silindirlerde kararlı yanma aynı anda sağlandığı için egzoz emisyonları minimuma indirilir

Ayrıca modern motor soğutma sistemleri, birlikte çalışarak motor soğutma suyu önceden tanımlanmış bir değere ulaşana kadar soğutma suyu dolaşımını engelleyen gelişmiş termostat tasarımlarını ve bir veya daha fazla özel sıcaklık sensörünü de içerir. Bu eşik tipik olarak 100°F ile yaklaşık 104°F arasındadır; bu noktada, hava/yakıt karışımının erken ve potansiyel olarak tehlikeli detonasyonunu önlemek için motor çalışırken kızdırma bujileri devre dışı bırakılır ya da motor çalıştırıldığında devreye alınmaz. Dolayısıyla PCM, etkilenen kızdırma bujisiyle ilişkili herhangi bir devrede açık devre algıladığında, etkilenen kızdırma bujisini etkin biçimde kontrol edemeyeceğini anlar.